#2: Vijf minuten

Posted on Posted in Uncategorized

Af en toe wordt mij een stagiair toegewezen. Een student geneeskunde die komt proeven van het werkleven, om al doende de basis van elke discipline te leren. Als assistent psychiatrie heb ik zo mijn vaste lessen en wijsheden die ik probeer mee te geven. ‘Durf suïcidaliteit te bevragen’ is en blijft les nummer één. ‘Verslaving is een hersenziekte’ vind ik vooral voor de urgentieartsen in spe belangrijk om in het achterhoofd te hebben. Maar in mijn ogen blijft de meest waardevolle tip: ‘zoek het koffiekot!’

Zoek het koffiekot?

Het koffiekot is de plek waar elke arts zijn vijf minuten rust vindt. Waar er even ontstresst wordt van een dag hard werken, waar er koffie of thee of wat dan ook gedronken wordt en de sfeer iets minder formeel wordt. Waar de stijve cardioloog vertelt over zijn moeilijkheden om werk en gezin te combineren in plaats van over de laatste guidelines omtrent management van niet-valvulaire atriale fibrillatie. Waar stagiairs elkaar vinden om te klagen over de slechte treinverbinding of die ene te vermijden assistent, maar ook om tips uit te wisselen en te schaterlachen over een net begane flater. Waar assistenten naartoe trekken als het huilen hen nader staat dan het lachen, om zich te sterken aan de bemoedigende woorden van hun mede-ASO’s. In het ziekenhuis is het koffiekot de plek waar een arts even terug mens wordt, in verbinding met zijn medemensen.

Denk vooral niet dan die vijf minuutjes koffiekot verloren tijd is. Het is de tijd waarin je als stagiair leert wat je te wachten staat en hoe je daar best (niet) mee om gaat. Het is de tijd waarin assistenten de moed vinden om door te zetten, zodat die gigantische berg werk toch rond geraakt. Het is de tijd waarin artsen leren op welke ziektebeelden hun collega’s de tanden stuk bijten, waardoor ze tijdens hun wachtdienst voorbereid zijn wanneer ze met diezelfde ziektebeelden geconfronteerd worden. Het is de tijd waarin er, onder begeleiding van een plastic bekertje met lauwwarme en waarschijnlijk niet te drinken koffie, actief of onbewust aan burn-outpreventie kan worden gedaan.

Lieve stagiairs, waar je ook naartoe wordt gestuurd en met wie je daar ook staat, het koffiekot is het zoeken en bezoeken waard.

Shana

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *